Vita

 CV PL pdf
English Curriculum Vitae. pdf

Dzięki szerokim tradycjom rodzinnym, z muzyką i innymi gałęziami sztuki obcowała od najmłodszych lat. Swoje zamiłowanie do muzyki, tańca, teatru i malarstwa rozwijała stale pod opieką mamy – absolwentki wrocławskiej PWST i taty – śpiewaka – solisty Warszawskiej Opery Kameralnej.

W październiku 2013 uzyskała tytuł magistra sztuki, kończąc z wyróżnieniem studia na Wydziale Wokalnym Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie znakomitej śpiewaczki – Anny Radziejewskiej.

Już w 2004 wystąpiła na deskach Opery Dolnośląskej w koncercie z cyklu Operowe Rodziny Artystyczne z repertuarem arii i duetów Mozarta. Podczas nauki w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie, śpiewała w realizacjach scenicznych spektakli, przy których współpracowała między innymi z reżyserami Janem Młodawskim i Natalią Babińską oraz kompozytorką Weroniką Ratusińską.

Do swoich sukcesów może zaliczyć wyróżnienie na X Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym im. F. Platówny we Wrocławiu oraz II nagrodę na III Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym im. K. Jamroz w Kielcach.

Uczestniczyła kursach wokalnych, prowadzonych przez artystów, takich jak Maja S.K. Ratkje, Olga Szwajgier, Michael Chance, Teresa Żylis-Gara, Ingrid Kremling, Elizabeth Wilke oraz Anita Garanca.

Od początku studiów jej kroki kierowały się ku współpracy z reżyserami i kompozytorami młodego pokolenia. W reżyserii W. Stefaniaka oraz K. Kalwat, kreowała partię Poppei z Agrippiny G.F. Haendla. Występowała również w roli Dziewczyny w Widmach S. Moniuszki na deskach Collegium Nobilium, a także w Operze Nova na festiwalu operowym w Bydgoszczy (2010, 2011). Śpiewała partię II Damy w Dydonie i Eneaszu H. Purcella, spektaklu dyplomowym Natalii Kozłowskiej (2010). W realizacji scenicznej oratorium I Pellegrini al Sepolcro di Nostro Signore J. A. Hassego kreowała partię Eugenia (reż. A.Groszyńska, K.Michalak, J.Kasprzak, T.Szczepanek). W 2012 śpiewała partię Dorindy w The Tempest H.Purcella.

W lutym 2013 debiutowała w partii Female Chorus w niezależnej warszawskiej prapremierze opery Gwałt na Lukrecji (reżyseria – Kamila Michalak).  Partię tę kreowała również na deskach Narodowego Teatru w Miskolc (Węgry, II 2014).

Od tamtej pory wciąż poszukuje niestandardowej drogi egzystencji śpiewaczki operowej.

Z jednej strony współpracuje z Filharmonią Narodową w Warszawie i innymi tradycyjnymi instytucjami kultury. Występuje na licznych koncertach w klasycznym repertuarze operowym i operetkowym oraz oratoryjno-kantatowym. Koncertowała na Festiwalu Wratislavia Cantans – w 2008 roku wykonała partię sopranową w kantacie „Tilge, Hochster, meine Sunden” J.S. Bacha pod batutą Jana Tomasza Adamusa, rok później wystąpiła z repertuarem arii z „Mesjasza” G.F. Haendla pod kierownictwem Jarosława Thiela.

Z drugiej zaś strony intensywnie eksploruje przestrzenie szeroko rozumianej sztuki współczesnej, łamiąc tradycyjnie pojmowane granice gatunkowe. Eksperymentuje z głosem i elektroniką, improwizacją, fieldrecordingiem i performansem. W 2016 roku została Stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na autorski projekt #Witkacy622 – improwizowany performans muzyczny na śpiewaczkę, elektronikę, harfę i flet. Premiera odbyła się w Mózgu Powszechnym w Warszawie (VI 2016).

Jej domeną są prawykonania dzieł młodych kompozytorów. Brała udział m.in. w prapremierze opery Kepler Andrzeja Karałowa (w roli Ewy, dyr. M.P. Łopacki) oraz europejskiej prapremierze cyklu pieśni Portrait of disquiet Julii Seeholzer.

Współpracowała z Marcinem Dymiterem nagrywając wokalizy do słuchowiska Mgła zdaje się przychodzić z zewnątrz (reż. L.Franczak) dla Teatru Polskiego Radia oraz instalacji Terytorium snu stworzonej na Dni Sztuki Współczesnej w Białymstoku.

Występowała w wielu spektaklach dramatycznych i czytaniach performatywnych  – m.in. Bachantki (reż. K.Michalak, Teatr Collegium Nobilium, Warszawska Opera Kameralna), Ofelia (Teatr Współczesny, Teatr Wybrzeże w Gdańsku), Biegacze (Wrocławski Teatr Współczesny), 36 PPA off, Michalak, Burzyńska, Krych), Zwyczajna Śmierć, Lekcje Miłości (Teatr 6. Piętro,Waśkowska, Michalak) oraz Kryształowy Pałac, do którego stworzyła również opracowanie muzyczne ( WTW, Jakimiak, Michalak).

Jej ostatnie prace to Sonata zgromadzeń oraz performans Maszyna do śpiewania prezentowane w przestrzeni Lekcja Performansu w ramach wystawy 23 Zgromadzenia Mai Bekan w CSW Zamek Ujazdowski.

Niedawno rozpoczęła kolaborację ze znakomitymi muzykami warszawskiej sceny improwizacyjnej (Dąbrowski, Mełech, Włodkowski, Jędruch, Cichoń, Baskak).

Od czerwca 2017 występuje w spektaklu muzycznym MIĘŚNIE postdramatic brutal circus.

Współzałożycielka Fundacji o.to.ja, której naczelną ideą jest wyprowadzanie sztuki i kultury wysokiej z murów instytucji .



Dodaj komentarz